All The Rage – Courtney Summers

All The Rage las ik in de maand Mei. Een behoorlijke tijd geleden alweer. Het was een van de boeken dat ik telkens voorbij zag komen, maar steeds niet kocht. De achterflap sprak me heel erg aan en het feit dat het verhaal een behoorlijk heftig onderwerp aankaart, zorgde ervoor dat ik ‘m toch bestelde. Ik besloot om het boek op te pakken nadat ik de documentaire The Hunting Ground / La Table aux Crevés (aanrader!) zag.

Kellan Turner is not the golden boy everyone thinks he is and Romy Grey knows that for a fact. But when she speaks up, she is branded a liar. Telling the truth has cost her everything, because no one wants to believe a girl from the wrong side of town.

But when news of Kellan assaulting another girl gets out, the cost of staying silent might be more than Romy can bear.
All The Rage examines the shame and silence inflicted upon young women in a culture that refuses to protect them.

Titel: All The Rage
Auteur: Courtney Summers
Uitgever: Macmillan Children’s Books
Aantal pagina’s: 321
ISBN: 9781509817597
Mijn rating: 

All The Rage vertelt het verhaal van Romy Grey, een meisje dat slachtoffer is geworden van verkrachting. Dit is natuurlijk een behoorlijk heftig onderwerp en een van de redenen waarom ik benieuwd was naar dit boek. Hoe zou de auteur zo’n onderwerp aan weten te pakken?

Het verhaal begint met een soort flashback hoewel er boven die bladzijde wel het kopje: now staat. Vervolgens gaat het verhaal terug naar two weeks earlier. Het is dus niet vreemd dat wanneer ik begon met lezen er in eerste instantie niets van begreep. Helaas moet ik erbij zeggen dat de structuur van het boek zo bleef. Een behoorlijk minpunt, want hierdoor werd ik vaak in verwarring gebracht en moest ik sommige stukken meerdere keren lezen om te begrijpen waar in het verhaal het zich afspeelde.

“You know all the ways you can kill a girl?

God, there are so many.”

Het verhaal gaat voornamelijk over de nasleep van de gebeurtenis en die vond ik erg goed beschreven. Romy gebruik in het verhaal continu rode lippenstift en nagellak als een soort “harnas” tegen de buitenwereld. Daarin kon ik me goed vinden. Soms kan een bepaald uiterlijk je helpen je een bepaald gevoel te geven en in Romy’s geval kon ik maar al te goed begrijpen waarom. Toch heb ik niet het idee dat ik Romy tegen het einde van het verhaal echt goed heb leren kennen. Het verhaal focust zich vooral op de gebeurtenis en de nasleep er van en natuurlijk hoe Romy er mee om gaat, maar verder kom je weinig over haar te weten. Hierdoor had ik niet echt een connectie met haar. Ook onderneemt ze af en toe dingen waarvan ik echt dacht “Nee, stop! Waar ben je mee bezig? Doe nou niet zo stom”

All The Rage heeft overigens wél een treffende titel. Sommige gebeurtenissen in het boek waren zo ongelooflijk oneerlijk dat ik de frustratie van de hoofdpersonen zó goed kon voelen. Dit vind ik een van de sterkste kanten van het boek en ook iets wat zo goed terug te zien is in onze huidige samenleving.

Kortom: All The Rage snijdt een heftig onderwerp aan en weet de frustraties, oneerlijkheden, woede en verdriet die daar mee gepaard gaan heel goed te weerspiegelen. Echter, ik had eigenlijk iets meer emotie verwacht die helaas toch uit bleef.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge