Fallen – Lauren Kate

fallenOnlangs (her)las ik Fallen van Lauren Kate. Jaren geleden las ik deze serie voor het eerst en wat ik me nog heel goed kan herinneren is dat ik helemaal verliefd was op deze boeken. Ik heb het altijd jammer gevonden dat deze serie nog niet tot mijn boekencollectie behoorde en ik was daarom ook echt razen enthousiast toen ik de gehele boekenbox cadeau kreeg voor mijn verjaardag. Hell yeah, eindelijk konden deze boeken hun plekje opeisen naast de andere Engelen boeken, al is het maar vanwege de mysterieuze en prachtige cover.

Wat als de persoon voor wie je voorbestemd bent nooit de JOUWE kan worden? Vanaf de allereerste schooldag trekt de mysterieuze, onweerstaanbaar aantrekkelijke en afstandelijke Daniel Grigori de aandacht van Luce Price. Hij komt haar akelig bekend voor en is haar enige afleiding op een plek waar mobieltjes verboden zijn en cameras elke beweging waarnemen. Daniel laat heel duidelijk merken dat hij niets met Luce te maken wil hebben, maar ze kan hem niet negeren. Als een magneet wordt ze naar hem toe gezogen en ze is vastberaden om te ontdekken wat Daniel wanhopig geheim probeert te houden ook al betekent het haar dood. Fallen is een gevaarlijke pageturner en het ultieme liefdesverhaal.

Titel: Fallen
Auteur: Lauren Kate
Serie: Fallen #1
Uitgever: van Goor
Aantal pagina’s: 300
Uitgave: paperback, ISBN9789047512578

Eerlijk is eerlijk. Af en toe houd ik wel van een zoetsappige romance en Fallen valt zeker in deze categorie. Echter, dit is zeker niet de grootste reden waarom dit boek me is bijgebleven. Nee, Fallen vind ik vooral tof vanwege de mythologie rondom de engelen. Ik merkte zelf ook een duidelijk verschil tussen het herlezen en de keer dat ik het boek voor het eerst las.

Mijn grootste irritatiepunt in Fallen was Luce. De hoofdpersoon. Ik ergerde me echt enorm aan haar. Voornamelijk omdat Luce zich alleen maar bezig hield met romantiek en telkens switchte tussen Daniel en Cam (aka de welbekende liefdesdriehoek). De aantrekking tot Cam begrijp ik goed. Gedurende het boek was hij enorm lief voor haar. Daniel daarentegen, behandelde Lucy aan het begin echt alsof ze een stuk vuil was. Werkelijk, als ik Luce zou zijn geweest zou ik die kerel geen enkele blik meer waardig gunnen. Luce dacht daar natuurlijk anders over en heeft het non-stop over Daniel, wat mij tot mijn volgende punt brengt.

wonderstruck46Ik was dol op Penny, een van Luce’s vriendinnen op de tuchtschool Zwaard & Kruis. Ook een van de weinige vriendinnen, want Luce heeft al gelijk een intense hekel aan de vrouwelijke personages die zelfs maar met Daniel praten. Ik vond het daarom ontzettend jammer dat de meeste gesprekken die Luce met Penny had óók nog eens over Daniel gingen. Het voelde telkens als een excuus om hem weer ter sprake te brengen. Moe werd ik er van. Alsof Luce’s crush op Daniel het enige was waarop de vriendschap tussen haar en Penny gebaseerd was.

Hoewel ik dus absoluut geen fan ben van Luce (en het me verbaast dat ik me er vroeger niet aan stoorde), vind ik de mythologie rondom de engelen ontzettend sterk. Fallen weet de lezer nieuwsgierig te houden door telkens een beetje weg te geven over Luce’s verleden. Beetje bij beetje.

Kortom, ik begrijp nog steeds de charme van Fallen net als de eerste keer toen ik het las. Helaas heb ik nu veel meer oog voor de bekende YA-clichés die erin zitten, waardoor er toch een klein beetje van de magie is verdwenen.

Hebben jullie wel eens gehad dat je een boek na het herlezen minder vond?

xoValerie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge