Passie – Lauren Kate

passieOok het derde deel van de Fallen serie pakte ik onlangs op en hoewel ik de serie een stuk minder magisch vind dan vroeger, ga ik nu toegeven dat ik stiekem nog wel een beetje geniet van de boeken. Ja, ik irriteer me regelmatig aan de typische YA clichés die door het verhaal geweven zijn en ja, de hoofdpersoon Luce kan echt het bloed onder mijn nagels vandaan halen. En toch vind ik het leuk. Toch sla ik het boek met een klein glimlachje dicht.


Luce is bereid te sterven voor Daniël. En dat heeft ze ook gedaan, keer op keer. Door de tijd heen hebben Luce en Daniël elkaar telkens weer gevonden, om daarna weer pijnlijk uit elkaar gehaald te worden: Luce dood, Daniël alleen en gebroken. Maar misschien hoeft het niet altijd zo te gaan…
Luce is er zeker van dat iets of iemand uit een vroeger leven haar kan helpen. Ze begint aan de meest belangrijke reis van haar leven en gaat eeuwen terug om zelf getuige te zijn van haar romance met Daniël. Zo hoopt ze een manier te vinden waardoor hun liefde eeuwig zal kunnen bestaan.
Cam, de engelen en de Verschoppelingen probeer verwoed om Luce tegen te houden. Maar ze zijn niet zo wanhopig als Daniël, die Luce achtervolgt door de eeuwen heen, doodsbang voor wat er kan gebeuren als zij de geschiedenis herschrijft. Hun eeuwige liefde zou in vlammen op kunnen gaan, voor altijd…

Titel: Passie
Auteur: Lauren Kate
Serie: Fallen #3
Uitgever: Van Goor
Aantal pagina’s: 287
Uitgave: paperback, ISBN9789000303106
Mijn rating: 2,5/3

Passie was in vergelijking weer totaal anders dan Fallen en Kwelling. Dit komt voornamelijk omdat Passie heel anders is opgebouwd. In dit boek stapt Luce namelijk een zogeheten “verkondiger” in waarbij ze allerlei vroegere versies van haar zelf gaat bezoeken in de hoop dat ze meer over zichzelf en haar geschiedenis met Daniël kan ontdekken. Dit boek had daarom ook zoveel potentie, maar heeft het naar mijn idee niet helemaal waar gemaakt.

In Passie lezen we over veel vorige levens van Luce. En als ik zeg “veel” bedoel ik eigenlijk: door-de-bomen-het-bos-niet-meer-kunnen-zien-veel. Aan het begin vond ik deze bezoekjes aan haar vorige levens ontzettend interessant, maar het hoopte zich zo erg op dat ik op een gegeven moment de draag kwijt raakte en ik mijn aandacht verloor. In elk leven is Luce op een of andere manier bijzonder en dat irriteerde me. Ook vond ik de manier hoe de “echte” Luce soms reageerde erg krom. Zo heeft ze veel kritiek op een aantal vorige versies van haarzelf, maar is ze daarbij ook telkens jaloers op de vroegere Daniëls en mist ze hem verschrikkelijk terwijl ze juist zélf heeft besloten die verkondigers in te stappen.

In Passie krijgen we ook te maken met een nieuw figuur. Bill. Een mysterieuze, plagende gargouille. Bij mij gingen er meteen alarmbellen rinkelen, maar bij Luce bleven deze uit. Ze sluit een vriendschap met Bill en dat had ze beter niet kunnen doen. De ware aard van Bill kwam voor mij dan ook niet als een schok. Wél vond ik deze onthulling een hele toffe toevoeging waardoor ik denk dat het verhaal een extra laag krijgt en absoluut ook nog meer mysterie.

Hoewel ik Passie niet zo zeer beter of slechter vind dat Fallen of Kwelling, heb ik hem uiteindelijk 2 en een halve ster gegeven. Luce mag dan niet mijn favoriete hoofdpersoon zijn, maar ik ben desondanks aan haar gewend geraakt. Mede door de verhaallijn van Lucifer ben ik inmiddels al begonnen aan Extase, het laatste deel. Gaat dit boek een goede afsluiter zijn?

Aan welk hoofdpersonage heb jij je wel eens ontzettend geïrriteerd?

xoValerie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge