Mijn India avontuur

Zoals jullie weten, ben ik afgelopen zomer voor twee maanden naar India geweest om mijn buitenlandse stage te doen. Tijdens deze twee maanden heb ik een geweldige, bijzondere, chaotische én heftige tijd achter de rug gehad. Werkelijk, het was een reis die ik absoluut nooit meer ga vergeten. Uiteraard wil ik jullie vertellen over alle highlights (en misschien een paar kleine downsides) die ik daar heb meegemaakt. Dus zet een kopje thee en lees snel verder, want het is een behoorlijk artikel!

Op 22 juni was het eindelijk zover. Na een onwijs gezellige bbq gegeven door mijn huisgenoten, was het tijd om midden in de nacht met mijn koffer te vertrekken naar Schiphol. Op Schiphol trof ik de rest van mijn reisgenoten (in totaal waren we met 7 man) en gierden de zenuwen door mijn lichaam. Pas toen ik in het vliegtuig zat, besefte ik me pas echt dat ik voor twee maanden naar India zou gaan.

Zo’n veertien uur later kwamen  we aan in ons appartement in Thane -een uur van Mumbai vandaan, en het was gelijk raak. Door de hevige regenval was er kortsluiting in onze airconditioning waardoor er brand uit brak. Na veel chaos en paniek werd het uiteindelijk geblust en konden we eindelijk even tot rust komen. Hoewel dit behoorlijk schrikken was, mocht dit de pret niet drukken.

Het voornaamste doel van deze reis, was de stage die heb gelopen op Smt. Sulochanadevi Singhania School. Een enorme prestigieuze school. Het was dan ook een enorme eer om hier als docent Engels aan de slag te gaan. Ik heb zoveel genoten van mijn stageplek hier. Het lesgeven in India is ongelooflijk anders en niet te vergelijken met het Nederlandse schoolsysteem. Voornamelijk vanwege de enorme discipline die er heerst. De leerlingen waren zó leergierig en enthousiast dat elke les voor mij als een feestje voelde. Een van de hoogtepunten was daarom ook het ontvangen van mijn certificaat met een als cijfer!

Hoewel onze stage behoorlijk intens was, hadden we gelukkig regelmatig een weekend vrij. Hier hebben we uiteraard dankbaar gebruik van gemaakt en tijdens een van die weekenden besloten we er op uit te gaan en een leuke trip te plannen. We kozen voor het dorpje Hampi in de staat Karnataka. Onze keuze viel op Hampi omdat het onder andere een UNESCO world heritage site is. Ons verblijf in Hampi was heel erg tof. Het was alsof we in een totaal andere wereld waren, omdat we al vijf weken de drukke stad gewend waren. In Hampi waren we omringd door natuur en bergen en het voelde echt als vakantie.

In Hampi besloten we om de Matanga Hill te beklimmen. Bovenaan de top hadden we een prachtig uitzicht waar we veel te lang bleven hangen. Toen het om een gegeven moment heel hard begon te regenen, werden we door twee locals uitgenodigd om een gebed bij te wonen. Dit was heel bijzonder om mee te maken. Echter, na het gebed was het enorm donker en moesten we de berg nog af…. Hoewel dit eigenlijk doodeng was, gaf het toch een ongelooflijke adrenalinekick. Kun je het je voorstellen: op je blote voeten een berg afklimmen in het pikdonker terwijl je met je voeten in dingen staat waarvan je niet wilt weten wat het is?

Hoewel Hampi een echt hoogtepunt was, zat er gelijk een andere kant aan. Tijdens dit tripje heb ik helaas een scooterongeluk gehad waarbij ik mijn voet behoorlijk verwond had. Uiteindelijk moest ik naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis om mijn voet te laten hechten en geloof me, dit was iets wat absoluut niet op mijn bucketlist stond. Gelukkig is het allemaal met een sisser afgelopen en is mijn voet inmiddels bijna als vanouds.

Uiteraard hebben we nog veel meer dingen meegemaakt in India. Zo hebben we meerdere prachtige tempels bezocht, heel veel ritjes in riksja’s gehad (echt, dit moeten ze in Nederland ook hebben), ongelooflijk pittig gegeten én tot in de late uurtjes gedanst in Mumbai.

Wat er voor mij het allermeest bij blijft, zijn de mensen die we hebben ontmoet. De mensen die we hebben leren kennen, waren gastvrij en heel warme personen. We werden door bijna iedereen verwelkomd en het was ongelooflijk interessant om met iedereen te praten. Hoewel veel mensen vaak de indruk hebben dat armoede de boventoon heeft in India, zie je ook een heel andere kant. Veel mensen die we hebben gesproken zijn niet ongelukkig, maar hebben juist hoop voor India en zijn ontzettend trots op hun land. Wat prachtig was om te zien natuurlijk. Zelfs na ons bezoek aan Dharavi -een van de grootste slums / sloppenwijken in India, waren we verbaasd om te zien hoe zelfs de mensen die leven in vrij slechte omstandigheden, alsnog heel dankbaar waren. Hierbij verbleekt ons “geklaag” in Nederland volledig. Ik beschik bijvoorbeeld over een eigen kamer van 17 vierkante meter met alles erop en eraan terwijl er in Dharavi soms wel vijf mensen wonen in een ruimte van nog geen 10 vierkante meter.

22 Augustus was de dag waarop we afscheid moesten nemen van India en weer zouden terug keren naar Nederland. Hoewel ik India echt wel ga missen, keek ik er ook uit om mijn familie en vrienden weer te zien. Eerlijk is eerlijk, na twee maanden in India gewoond te hebben, was ik blij om thuis te zijn. Want hé, in Nederland hebben we het behoorlijk goed. Toch ben ik enorm dankbaar voor deze kans en weet ik zeker dat ik deze twee maanden voor altijd bij me ga dragen.

Namasté!

(oh en wil je nog meer indrukken zien van India, bekijk hieronder dan mijn aftermovie)

2 thoughts on “Mijn India avontuur

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge