De Kids of Appetite – David Arnold

de-kids-of-appetiteDe Kids of Appetite was zo’n boek die me na het lezen van de achterflap onmiddellijk aansprak. Ik begin steeds meer een zwak te hebben voor contemporaries en de KOA leek er perfect tussen te passen. Ik heb al eerder met de Engelse versie van dit boek in mijn hand gestaan, maar toen het bekend werd dat Blossom Books het zou gaan vertalen, besloot ik te wachten op de Nederlandse release. De Kids of Appetite heeft een prachtige omslag en, om het je vast te verklappen, een nóg mooier verhaal.


Bruno Victor Benucci III en Madeline Falco hebben een verhaal te vertellen. Het begint met de dood van Vics vader en eindigt met een moord. De politie van Hackensack wil heel graag horen wat er allemaal is gebeurd. Maar dit verhaal is niet zomaar verteld.

Dit is een verhaal over:
1. Een urn met uitstrooi-instructies
2. De gedenkwaardige natuur van de Palisades in de winter
3. Een slapende onderzeeër
4. Twee liedjes over bloemen
5. Cool zijn op een ouderwetse manier
6. Zonsondergangen & ijsjes & boomgaarden & kerkhoven
7. Gelijktijdige totale tegenstrijdigheden
8. Ternauwernood ontsnappen uit een door oorlog verscheurd land
9. Een verhalenverzamelaar
10. Een verlaten kas als hoofdkwartier
11. Hoe je naar iemand luistert die niet praat
12. Verliefd worden op een schilderij
13. Verliefd worden op een liedje
14. Verliefd worden

Vic mist zijn vader, die twee jaar geleden is overleden. Als de stomme nieuwe vriend van Vics moeder haar een aanzoek doet, raakt Vic in paniek en rent hij weg van huis. Zijn vaders urn en zijn eigen verdriet zijn de enige dingen die hij meeneemt de winterse nacht in.

Op straat komt Vic Mad tegen, die hem meeneemt naar een slaapplaats. Daar ontmoet hij Coco, een elfjarige die vloekt als een bootwerker en rapt als een gangster, en Zuz, die helemaal niet praat. Baz, de onofficiële leider van deze groep stelt Vic maar twee vragen. Als Vic deze goed beantwoordt, zullen De Kids of Appetite hem helpen om de laatste wensen van zijn vader te vervullen.

Titel: De Kids of Appetite
Auteur: David Arnold
Uitgever: Blossom Books
Aantal pagina’s: 342
Uitgave: paperback, ISBN9799020678932
Mijn rating: 5/5

Disclaimer: Ik ontving een gratis exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie

wonderstruck76Ik heb het nog nooit zo lastig gehad met het schrijven van een recensie. Ik vind het ontzettend moeilijk om precies de juiste woorden te vinden die dit boek eer aan doen, want wauw, wát was het mooi. Ontroerend. Betoverend. De Kids of Appetite is een boek dat je niet alleen leest, maar ook ervaart. Beetje bij beetje.

Voor een heel kort moment was ik bang dat De Kids of Appetite zijn verwachtingen niet waar zou maken. De eerste bladzijdes begon ik te twijfelen. “Dit boek gaat me toch niet teleurstellen?” Die twijfel verdween gelukkig gauw en niet veel later werd ik helemaal opgeslokt door het boek. Ik begon me heel langzaam aan de personages en het verhaal te hechten en voor ik het wist vloog ik door de hoofdstukken.

Victor is een heel bijzonder hoofdpersonage. Hij heeft het Moebius syndroom en dat houdt in dat hij geen uitdrukkingen op zijn gezicht kan laten zien. Knipperen met zijn ogen lukt niet en gewoon een glas leek drinken is ook een uitdaging. Wat ik zo tof vond was dat dit niet de overhand heeft in het verhaal. Vic is gewoon Vic. En laat ik nou ontzettend veel van dit personage zijn gaan houden. De Kids of Appetite wordt verteld vanuit Vic en Mad, maar ik zal je eerlijk vertellen dat ik de vertelstem van Vic net iets fijner vond. Zijn gedachtegang is uniek en heerlijk om te lezen en dat zorgde ervoor dat ik heel veel sympathie voor hem kreeg.

Natuurlijk is Vic niet het enige personage. De andere Kids of Appetite spelen een zeer grote rol. Aan het begin was ik bang dat dit een beetje zo’n groepje zou zijn die er expres niet “bij wilden horen”, maar dat was gelukkig absoluut niet het geval. Iedereen had zijn eigen verhaal, hoe tragisch en hartverscheurend ook. Ze delen een vriendschap, steunen elkaar en zorgen voor elkaar. Een zelfgekozen familie. Wanneer Vic zich bij hen aansluit, duurt het even voordat hij volledig opgenomen is, maar dan steunen ze hem ook voor de volle 100% in zijn missie.

wonderstruck71Die missie was ook weer een ding op zich. Vic gaat de plekken af waar zijn vader zijn as uitgestrooid wilde hebben. Die plekken zijn cryptisch omschreven en dragen elk een verhaal met zich mee waardoor Vic zich realiseert dat hij eigenlijk weinig weet van het leven van zijn ouders voordat ze hem kregen. Dit vond ik zó realistisch. Hoe vaak staan wij er namelijk bij stil dat onze ouders ook jong zijn geweest? Gekke dingen hebben gedaan? Hopeloos verliefd zijn geworden?

De Kids of Appetite wordt afgewisseld met hoofdstukken in een verhoorkamer. Deze vond ik minder prettig om te lezen, maar aan het einde begreep ik het wel. Het was logisch en paste er goed tussen. Dat begreep ik alleen pas toen ik het boek uit had. Daarom denk ik ook dat de KOA een boek is die je minstens twee keer moet lezen om het in zijn volledigheid te begrijpen en te waarderen. Ik denk oprecht dat dit boek de tweede keer nog mooier en overweldigender gaat zijn dat het nu al was, want ik moet toegeven dat ik aan het einde een klein beetje emotioneel werd.

Het lezen van De Kids of Appetite kan ik alleen maar toejuichen. Het is een boek wat misschien niet de meeste actie bevat, maar woord voor woord heel uniek en mooi is. Liefde, vriendschap, familie. Alles is gecombineerd tot een prachtig literair kunstwerkje. Ik ben fan en kan nu al niet wachten tot het boek van David Arnold, want het is veelbelovend.

“Tot we oud-nieuw zijn”

xoValerie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge