City of Heavenly Fire – Cassandra Clare

Het is inmiddels weer bijna een jaar geleden dat ik een boek las van Cassandra Clare. Vorig jaar las ik namelijk het vijfde deel City of Lost Souls uit. Het heeft een behoorlijke tijd geduurd voordat ik begon aan City of Heavenly Fire, het allerlaatste deel van The Mortal Instruments. Logisch dus dat ik het zo lang heb uitgesteld, want afscheid nemen van deze bijzondere serie is zo makkelijk nog niet. Gelukkig is City of Heavenly Fire weer een lekker dik boek, dus ik kon veel en lang genieten van de shadowhunter wereld.

In this dazzling and long-awaited conclusion to the acclaimed Mortal Instruments series, Clary and her friends fight the greatest evil they have ever faced: Clary’s own brother.

Sebastian Morgenstern is on the move, systematically turning Shadowhunter against Shadowhunter. Bearing the Infernal Cup, he transforms Shadowhunters into creatures out of nightmare, tearing apart families and lovers as the ranks of his Endarkened army swell.

The embattled Shadowhunters withdraw to Idris – but not even the famed demon towers of Alicante can keep Sebastian at bay. And with the Nephilim trapped in Idris, who will guard the world against demons?

When one of the greatest betrayals the Nephilim have ever known is revealed, Clary, Jace, Isabelle, Simon, and Alec must flee – even if their journey takes them deep into the demon realms, where no Shadowhunter has set foot before, and from which no human being has ever returned…

Love will be sacrificed and lives lost in the terrible battle for the fate of the word in the thrilling final installment of the classic urban fantasy series The Mortal Instruments!

Titel: City of Heavenly Fire
Auteur: Cassandra Clare
Serie: The Mortal Instruments #6
Uitgever: Walker Books
Aantal pagina’s: 638
ISBN: 9781406362213
Mijn rating: 

Toen ik aan dit boek begon, werd ik al gelijk geconfronteerd met een erg lange proloog die eigenlijk als inleiding dient voor The Dark Artifices. Hierdoor kwam ik er niet echt lekker in, waardoor ik een beetje bang werd. Gelukkig schakelt het boek tijdens het eerste hoofdstuk weer over naar Clary en de rest van de shadowhunters waardoor het gelijk weer aanvoelde als vertrouwde bodem. Vanaf dit moment ging ik ook echt als een speer door het boek. Telkens wanneer ik het boek weglegde, vroeg ik mezelf weer af hoe het verder zou gaan en hoe Cassandra Clare het in hemelsnaam toch tot een goed einde zou weten te brengen.

City of Heavenly Fire draait helemaal om de strijd tussen de shadowhunters en Sebastian Morgenstern. In dit deel komt nóg duidelijker naar voren hoe verknipt Sebastian wel niet is. Cassandra Clare weet hem op zo’n manier neer te zetten dat je na gaat denken over zijn motieven en intenties en waarbij je continu met de vraag “Wat nou als hij…?” in je hoofd zit. Gedurende het boek hoop je eigenlijk heel de tijd dat de shadowhunters hem weten te verslaan. De gebeurtenissen tegen het einde aan zijn dan ook hartverscheurend waardoor je als lezer hoogstwaarschijnlijk met je eigen gevoelens in de knoop zit.

“Sharp are the arrows of a broken heart”

Wederom was het weer een genot om te lezen over Clary, Jace, Simon, Isabelle, Alec en Magnus. Elk personage zet enorme stappen en maken een enorme groei door. Clary is niet meer dat fragiele meisje zoals ze in het eerste deel was, Isabelle weet zichzelf open te stellen tegenover andere en Simon is werkelijk waar kick-ass. Afscheid nemen van deze personages was dan ook heel moeilijk -maar daarover later meer.
In Heavenly Fire worden namelijk ook nieuwe personages geïntroduceerd. Emma Carstairs en Julian Blackthorn maken hun entree. Ik vond hun verhaallijn erg interessant, maar tot zover sta ik nog niet wanhopig te springen om Lady Midnight te lezen. Echter, bij sommige stukken was ik laaiend enthousiast vanwege het weerzien van personages uit The Infernal Devices. Zo komen we meer te weten over brother Zachariah en zien we nog een héél bekend gezicht terug.

“I think they’ll probably put that on my gravestone. ‘He Was Heterosexual and Had Low Expectations.”

City of Heavenly Fire had een enorm fijn tempo en tegen het einde aan zat ik op het puntje van mijn stoel van spanning. Voornamelijk omdat het einde wéér een twist met zich mee bracht (hoe doe je dat toch, Cassie Clare?). Het bracht voor mij veel emotie met zich mee en ik heb de epiloog verslonden. Alle losse eindjes werden bij elkaar geknoopt en het was dan ook tijd om afscheid te nemen van deze personages. Ik heb deze hele serie met zo ongelooflijk veel plezier gelezen. Voor nu laat ik het ook eventjes bij The Mortal Instruments. Ik ben zeker van plan om The Dark Artifices te gaan lezen, maar voorlopig hoeft het nog niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge