Kill The Boy Band – Goldy Moldavsky

Boybands. Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog nooit echt door de boyband fase heen ben gegaan. Ja hoor, ik luisterde af en toe wel eens naar One Direction -mijn vrienden waren er niet blij mee, maar dat was het dan ook. Ik was eerder fan van een boeken of filmreek… #twilight #sorrynotsorry. Toen ik hoorde dat uitgeverij Young & Awesome het boek zou vertalen en uitgeven was ik toch wel erg nieuwsgierig. Daarbij trok ook de cover mijn aandacht. Knalroze letters op een zwarte achtergrond. Super simpel maar toch een eye catcherYoung & Awesome was zo lief om mij een recensie-exemplaar te sturen en ik kon mijn geluk niet op. Eerder hoorde ik al dat het boek een bizar einde heeft en daar houd ik van. Met verwachtingen zo hoog als de Eiffeltoren begon ik in Kill The Boy Band.


Allereerst moet je weten dat het niet de bedoeling was dat het zo zou lopen. We wilden alleen bij hen in de buurt komen.
Daarom boekten we een hotelkamer in het hotel waar ze zaten.
We waren niet van plan een van hen te ontvoeren. Zeker niet de stomste van het stel.
Maar we hadden hem in handen – en zijn kamersleutel, zijn telefoon en zijn geheimen.
Wat daarop volgde was niet gepland. Ik zweer het…

Vier meisjes ontvoeren per ongeluk hun minst favoriete jongen uit hun favoriete boyband. Het begint als een grap, maar het loopt al snel uit de hand…

Titel: Kill The Boy Band
Auteur: Goldy Moldavsky
Uitgever: Young & Awesome
Aantal pagina’s: 226
Uitgave: ISBN9789025872250
Mijn rating: 4/5

Disclaimer: Ik ontving een gratis exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie

Werkelijk. Ik heb me nog nooit zó erg vermaakt tijdens het lezen van een boek. Naarmate het boek vorderde, hoe meer ik me verbaasde. Kill The Boy Band is zo ongelooflijk bizar, maar… in the best way possible. Het boek is een heerlijk foute satire op de fandom cultuur tegenwoordig en ik smulde van elke bladzijde.

Het boek draait om vier vriendinnen die gepassioneerde fans zijn van de boyband: The Ruperts -de band bestaat uit vier heren die allemaal dezelfde voornaam hebben; Rupert, dus. Elk van de vier vriendinnen heeft een eigen favoriete bandlid waarvan ze er een per ongeluk ontvoeren. Nu denk je waarschijnlijk: hoe ontvoer je in godsnaam per ongeluk iemand? Nou, lees het boek en personage Apple maakt het je duidelijk.

De vier vriendinnen zijn ieder heel anders, maar heel extreem op hun eigen manier. Als lezer voelde ik eerlijk gezegd totaal geen klik met de personages. Ik had weinig sympathie voor ze en dat kwam voornamelijk omdat deze vier dames zó extreem op gaan in hun “fan” zijn dat ik er maar moeilijk bij kon met mijn hoofd. Toch was dit totaal geen minpunt aan het boek. Ik vond het juist sterk omdat het iets toevoegde aan het verhaal. Doordat zij zo extreem zijn, vinden juist alle gebeurtenissen plaats die het verhaal op gang houden.

Wat ik verder heel interessant vond was dat je als lezer nooit de naam van de hoofdpersoon te horen krijgt. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van een van de vriendinnen, maar haar naam blijft een geheim. Telkens als ze zich aan iemand voorstelt gebruikt ze een andere naam uit een jaren 80′ film. Heel slim, want hierdoor wordt de verteller”onbetrouwbaar” waardoor het einde nog twijfelachtiger is.

Normaal zou ik een boek als Kill The Boy Band niet zo leuk vinden als ik nu deed. Bij veel momenten in het boek wilde ik namelijk maar al te graag met mijn ogen rollen. Echter, ik kreeg bij dit boek meer het gevoel dat het bedoeld was als satire waardoor ik er juist veel meer van genoot. Op een twijfelachtige einde -want wie sprak de waarheid en wie niet?, was het verhaal uiteindelijk wel één geheel en afgerond. Hier en daar las ik reacties dat mensen zich beledigd voelden door de manier hoe fangirls en fandoms worden neergezet in het boek. Natuurlijk kan ik niet voor iedereen spreken, maar zelf denk ik dat je het verhaal met een korreltje zout moet nemen.

Voor iedereen die ooit ergens heel erg fan van is geweest, is dit boek een absolute aanrader. Ik ben er van overtuigd dat er voor iedereen wel een herkenbaar momentje in zit. Het feit dat het boek zo extreem is, gaat lezers absoluut laten lachen en zich afvragen hoe bizar het kan worden? Feitje: héél bizar!

Aangezien ik opgebiecht heb heel erg fan te zijn geweest (en stiekem nog steeds een beetje) van Twilight, ben ik benieuwd naar waar jullie fan van zijn? Spill them beans!

-XO Valerie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge